De wijnbouw in België kent een geschiedenis van zo'n 2000 jaar, waarvan de grondvesten vermoedelijk gekomen zijn met de Romeinen.

Er is helaas niet veel bekend over deze geschiedenis, echter wel in de 13de eeuw waarbij kloosters en kasteelheren hun eigen wijn hebben. Met de kleine Ijstijd in de 17de eeuw (de periode dat vele Hollandse meesters de winterlandschappen schilderden) verdween een deel productie, maar niet alles.

Sommigen zeiden dat de Belgische wijnen verdwenen zijn met Napoleon, maar het was echter met de uitbarsting van de de vulkaan Tambora in 1815 dat vele wijngaarden vernietigd zijn.

De werkelijke oorzaak was echter de uitbarsting van de vulkaan Tambora in april 1815 op het eiland Sumbawa die een jaar zonder zomer opleverde. Oogsten mislukten en noordelijk halfrond was tot 3 graden kouder geworden.

Het heeft geduurd tot in de jaren ’60 van de 20ste eeuw dat er opnieuw wijn verbouwd werd in België. De voornaamste productiegebieden zijn het Hageland,Haspengouw en Sambre & Meuse. De wijnclassificatie heeft de super kort naam : “Vin de Qualité - Produit dans une région Déterminée. Het verdeelt het Belgisch wijngebied in kwaliteitsgebieden volgens de Europese regels met een BGA(Beschermende Geografische Aanduiding) en een GOB (Gecontroleerde Oorsprongsbenaming); dit heeft hetzelfde doel als het Franse AOC.

Wijnkasteel Genoelselderen - Riemst

Met 22 ha is het geen onbelangrijke speler in de Belgische wijngeschiedenis.

Het kasteel is tot tweemaal toe vernield geweest en kent zijn huidige classisistische vorm sinds 1859 door Graaf de Bochgrave.

De wijnen winnen belangrijke wijnwedstrijden in binnen,- en buitenland.

Domaine des Agaises - Haulchin

De wijngaard les Agaises is gesitueerd in Haulchin (een deelgemeente van Estinnes), nabij Bergen. Het perceel « Les Agaises » bestaat uit een rijk kalkhoudende bodem, vroeger ook « Les Terres Blanches » genoemd.

Het begon 20jaar geleden met een droom van Raymond Leroy, een gediplomeerd oenoloog en wijnhandelaar te Binche. Hij droomde ervan om zelf een eigen wijngaard te bezitten in België. Hij was al eerder gestart met 600 voeten Pinot Noir in zijn eigen tuin te zetten , maar op een klasreunie kwam hij Etienne Delbeke tegen die hem voorstelde zijn velden te gebruiken . terreinen die uiterst geschikt waren  voor de Chardonnay die aan de basis ligt van de Cuvée Ruffus. De naam van de eerste leenheer van Estinnes.

Gestart met 2Ha op de uitlopers van de Parijse bekken en vandaag met 14Ha of 140.000 stokken de grootste wijnproducent in België. Het zijn kleine schelpdiertjes ‘de coccolieten’ die aan de basis liggen van de Terre Blanche. Ze vormen een dikke laag kalk wat deze grond uniek maakt en vergelijkbaar met Champagne. De kalk heeft als eigenschap bij regen het water op te houden en bij droogte terug af te geven. Bovendien slaagt kalk warmte op en geeft dit terug af tijdens koudere nachten.

Het is mede door een intense samenwerking met champagnemaker Thierry Gobillard en doorgedreven investeringen in een nieuwe cuve zaal met geïsoleerde muren, dat de Ruffus vandaag tot een felbegeerde Methode Champagnoise behoort in België . Methode traditionelle of Methode Champagnoise woordt gekenmerkt door een 2^de gisting op fles.

Na de eerste persing, die de Cuvée oplevert of de beste wijn, wordt de wijn nauwkeurig gezuiverd/geklaard van onreinigheden. Het ‘debourder’ is zeer belangrijk om de natuurlijke vuiligheid eruit te halen die een nadelige smaak kan verlenen.  Vervolgens wordt op basis van een droge gist een emulsie toegevoegd aan de geklaarde wijn om de aanwezige suikers om te zetten in alcohol en koolzuurgassen (gaz carbonique) Dit is de eerste alcoholische gisting die een 10tal dagen duurt . Het is belangrijk dat dit traag gebeurt om de kwaliteit op termijn van de wijn niet in gevaar te brengen. Te warme gisting zou de aroma doe verdwijnen. Daarom worden de cuves gekoeld.

De mallolactische gisting die de zuurtegraad van de wijn doet verliezen, wordt bevorderd door de melkzuurbacteriën. Het geeft de  wijn ‘souplesse’ en ‘rondeur’ ; na deze fase wordt de wijn overgeheveld naar een andere tank om deze te scheiden van het bezinksel. Nadat er ondertussen al verschillende cuves klaar staan, worden deze geassembleerd tot één homogene wijn. Vooraleer op fles te trekken, wordt er gist en suiker (24g/L) toegevoegd om de 2^de alcoholische gisting te stimuleren. Deze toegevoegde suikers vormen weerom alcohol. Het is deze 2^de gisting op fles of nog de ‘Prise de mousse’ genoemd waarbij de parelvorming volt en die ervoor zorgt dat de wijn de gekende finesse krijgt.