|
“Vision 2025“ Dat is de
toekomstvisie van de Australische wijnindustrie,
het grootste wijnaandeel te hebben in de wereld.
In amper 200 jaar toen de eerste wijnstok werd
geplant in Sydney Cove, volgde nog vele pioniers
het voorbeeld. De Schot James Busby verzamelde
wijnstokken van 540 rassen in Europa. 60%
overleefde de overtocht en werden in de
botanische tuin van Sydney geplant. Stekken van
deze planten vonden hun weg en waren de basis
van een succesvol wijnverhaal.
Begin 19de eeuw was het
vooral de Britse landadel die zich vestigde in
het zuidoosten van Australië; Namen zoals
Lindeman, Wyndham, Penfold, Reynell en Hardy
zijn nog steeds bekende namen. Het aantal
wijngaarden nam gestaag toe, niet alleen voor de
binnenlandse markt, maar ook voor export naar
Groot-Brittanië.
Echter in 1875 sloeg ook de
druifluis(phylloxera) toe in Victoria. Zuid-Australië
en de Barossa Valley werd echter vrijwaard van
dit onheil. Het zonnige klimaat en de vruchtbare
bodem maakte de productie van steeds meer rode
en versterkte wijn mogelijk.
De wijn van toen was niet te
vergelijken met de wijn van nu, maar de opmars
was gestart in jaren ’60 van de 20ste eeuw. Het
was Max Lake, pionier in de Hunter Valley wijnen,
die bepaalde dat de toekomst niet in versterkte
wijnen lag, maar in kwaliteitswijnen van
beproefde druivensoorten. De immigranten die
naar Australië uitweken na de 2de oorlog zochten
nu juist naar de heersende europese smaak.
Sommige, zoals De Bortoli,
Miranda, Sergi en Casella, werden zelf
wijnmakers. Met de jaren 70 kwamen de fusies
waarij wijnimperia ontstonden zoals Southcorp
Wines, Orlando Wyndham (in vandaag in handen van
Pernod-Ricard), Beringer Blass en Penfolds.
|
|
Meer en meer introductie van
roestvrij staal dat resulteerde in meer fruitige
rode wijn, nieuwe technieken om het
vergistingsproces te sturen (wat leidde dat ook
witte wijn kon gemaakt worden uit warme streken),
duidelijke etikettering. In de jaren ’90 had de
Australische wijn een plaats op de wereldmarkt.
Orange en Hill Tops in New South Wales is
voornamelijk de productieplaats van Chardonnay,
Mount Benson in South Australia voor de Shiraz,
het district Canberra voor Riesling en Shiraz.
Toch blijven er vele aandachtspunten in het
grote wijngebied. Verhitte discussies over
machinale snoei en druivenpluk, kritiek op de
hoge alcoholpercentages, het mengen van
verschillende herkomst, overheersende
houtcomponent. Kortom, de Australische
wijnmakers moeten nog bewijzen dat ze niet
alleen goede all rounders zijn, maar ook
kwalitatief hoogstaande wijnen kunnen produceren.
Shiraz is de meest
aangeplante druif in Australië en met 37.000 Ha
de grootste aanplant ter wereld van deze druif.
De Cabernet Sauvignon met 29.500 Ha volgt op de
2de plaats. Het is deze wijn die op niveau kan
meespelen. Vooral uit Coonawarra en Margaret
River.
De wijnstijl voor de Merlot
wordt nog gezocht, deze wordt vaak gemengd met
de Cabernet Sauvignon. 10.000Ha Merlot en enkele
enthousiastelingen in het zuiden van Victoria en
Tasmanië werken met Pinot Noir. Slechts 4.000Ha
Natuurlijk scheert de Chardonnay hoge toppen met
een aanplant van 21.700Ha. Ze worden best jong
gedronken. Met de Semillon (6.600Ha) en de
Riesling (3.900Ha) worden ook topwijnen gemaakt
met name de Semillon op hout gerijpt uit de
Hunter Valley.
Nog een leuke. Niet zozeer
everzwijnen en hertjes kan je tussen de
wijntranen terugvinden, maar kangoeroes.
|
